viernes, 12 de marzo de 2010

Perdao

Seis letras,
só seis letras, compoem a palavra PERDAO
que gera um sentimento de culpa e humilhaçao,
mas que dignifica a quem pede
e a quem cede

miércoles, 3 de marzo de 2010

Un Paso atrás

Hoxe asaltoume unha pergunta á cual tuve que atopar respostas a contra relóxio.
Que pasa con a o Home moderno e industrializado?Porqué teñen tanto afan de recoñecimento e de protagonismo?Porqué sufren tanta dislexia sentimental?.
Creio que a resposta está no vacio, maila a baixa autoestima que o Home ven desenvolvendo pola presión social na competitividade, en igualar ós seus semellantes na aquisición de bens materiais, a unha velocidade vertixinosa, pois a vellice está á porta.
O Home xá non sabe viver a vida,confunde formación como Humanos, con traballo e ostentación material, difundindo unha imaxen irreal de si mesmo, buscando o recoñecimento colectivo, con carteis de autoeloxios de "que bo son","que bonito son","Mira como estou ben na vida","Son tan bo que acabo de dar 20€ a este necesitado,he!! tu sacame unha foto para poder demostrar que o fixen".
Confunden empatia e altruismo con dar 20€ e alardeálo.
Confunden voluntariado, con aventuras e paseios onde se enchen de adrenalina, facendo depois alarde do mesmo, e en alguns casos utilizando como marketing persoal.
Confunden o respeito pola posición herárquica o status social.
Confundem amizade polo que poden aportar os demáis.
Confundem amor pola estabilidade económica,social o pola aparencia fisica.
O Home moderno vai por mau camiño,creio que camiña a pasos largos para a autodestruición.
O Home moderno quer ter tudo o que está no escaparate, sen ollar os meios para obtelos,porque renega a vellice,confundindo ostentación material e status social, con a eterna xuventude.
Pero, cando desperten un dia dese pseudo soño,encontraran unha dura realidade, que xá non poden dar un paso atrás, perdendo para sempre o que a vida obsequioles por havelas ignorado con sobérbia e desdén.

martes, 2 de marzo de 2010

Obra do Demo


Hoube un tempo que me dixeches
co teu corazón me pertencia.
Hoube un tempo que me dixeches
que nada nos separaria.
Crein en ti...
Crein nas palabras que brotaran
dos teus beizos,
como fermosas rosas de bermello carmin.
Pero...
Non foi asin...
Sangraranme as mans,polas púas que as adornaban,
mentras os meus sentidos as recollian,
feliz por imaxinarme o ser mais querido do mundo.
Que desilusión.
Descobrin mais tarde,
que as promesas son como rosas,
canto mais grandes mais púas teñen.
Hoxe,eiqui,con este lápiz na man,
doume conta que foi obra do Demo.
Pero a miña alma é libre e o meu corazón tamén.
Estan abertos ás cousas mais sinxelas e mais inportantes da vida,
Ó cariño que non demonstraches.
Ó amor que non sentiches.
E ó respeito que non tuviches.
A vida non é mais que o reflexo das nosas decisións e atitudes.
Que non che pase unha factura demasiado grande.

martes, 5 de enero de 2010

A AGRESSIVIDADE

A agressividade, nao é mais que que uma reacçao emocional ao medo do desconhecido e á negaçao dos nossos proprios falhos,traumas ou condutas, que de uma maneira continuada leva ao descontrol racional,arrastando-nos á violência (Dza_hib/22/Nov/2009)

CHORAR EM SILÊNCIO...

A Felicidade nao se procura.
Nao se compra,no mercado.
nao está aí fora!
A felicidade existe.
Está dentro de nós.
Conhecer-nos,
encontrar...
o equilibrio interior.
Observar...
e entender.
Amar...
e engolir silêncios.
Desprender alegrias...
e oferecer felicidade,
a quem nos rodeia.
Dar com altruísmo.
Saber chorar,
e rir...
gritar...
desesperar.
Saber sofrer...
nao perguntar,
para nao saber.
Nao procurar,
para nao sofrer.
Nao olhar,
para nao ver.
Saber ganhar...
e saber perder.
Felicidade é viver em Auto-Harmonia.
Só assim viveremos em Paz sem chorar em silêncio.

jueves, 31 de diciembre de 2009

A MINHA PILINHA É MAIS GRANDE QUE A TUA......

Sempre tivemos a mania de criticar os outros.
Quantas vezes dizemos "que mulher/homem mais feia(o)" ou "que feia(o) é",pois antes de formularmos essa critica deveríamos ver-nos a um espelho.Na minha opnião a melhor crítica,é uma autocrítica como "Eu sou feia(o) mas esta(e) é mais feia(o) que eu"
Actualmente vejo que muita gente está mais preocupada em críticar a actitude de outros países que a do seu.
Vamos a ver!.

Que nos importa o que se passa no Irao,um País soberano,com um regime reconhecido Internacionalmente desde 1979 (se nao me engano foi o ano da sua Revoluçao)e que tem um grande problema interno, em que o povo é o suficientemente inteligente,e tem maturidade para resolver os seus problemas sem ajuda externa,que jámais a pedirao,segundo me consta.

Que nos importa se a China, que sendo um país soberano, que caminha a passos largos para a modernizaçao,e tem Leis obsoletas ou nao (Porque a Democracia que tanto alardeamos está justamente baseada na TOLERANCIA,RESPEITO E LIBERDADE),fusila a um Narcotraficante,por tentar introduzir droga, num País em que a própria lei contempla com o fusilamento esse tipo de delito.

Porque é que nao somos críticos com a Russia e os E.U.A.,ou com Angola e Zaire,etc?.PORQUE NAO TEMOS VALOR PARA ISSO,SOMOS UNS COBARDES.

Porque nao nos centramos em arranjar os problemas que temos cada um no seu País.E no nosso temos um grave problema,Portugal, que se vem arrastando desde há muitos anos,que é a LACRA dos nossos GOVERNANTES e POLITICOS,a CORRUPÇAO,a DESCAPITALIZAÇAO do PAÍS,a DESTRUIÇAO DAS POUCAS INDUSTRIAS QUE TÍNHAMOS,o PROBLEMA SOCIAL/ECONÓMICO que está a minar e a por em perigo a vida e a integridade do POVO.Porquê nao resolvemos isso?.PORQUE NAO TEMOS VALOR PARA ISSO,SOMOS UNS COBARDES.

Devemos condenar sim, actitudes descriminatorias e genocidas de alguns Países, contra Etnias minoritárias,ocupaçao indevida de Territórios,Perseguiçoes sistemáticos,etc.
Condenem por exemplo a China contra a Ocupaçao do Tibet,a Russia contra o ataque a Geórgia,da Turquia contra o Povo Kurdo,do Congo,do Sudao pelo problema de DARFUR.
Agora generalizando somos todos uns HIPÓCRITAS e uns SNOBES,porque só nos preocupamos com problemas de MERDA E QUE ESTAO DE MODA.

Atacamos com raiva e frustraçao(por nao termos o valor de o fazer no nosso país),a outros Países pelo feito de nao aceitarem a interferência da comunidade Internacional na resoluçao dos seus problemas internos,mas assim que esses Países cedem á pressao externa e continuam a fazer o mesmo que fazíam anteriormente já deixa de interessar,porque já nao é NOTÍCIA e nao podemos fazer méritos na nossa PSEUDO-LUTA ,e de alimentar o nosso EGO.

Actualmente está de moda o Irao,entao todo mundo grita "Irao,Irao,Irao",quando o Irao ceder (se ceder???) ás pressoes Internacionais,deixará de ter interesse,entao dirao "ja nao irao,ja nao irao...).Outros bradam aos céus "a minha página Web foi tomada por Hackers Iranianos....)!é mentira a tua página a destruíste TU com afã de protagonismo e o que dizes nao interessa aos serviços secretos do Irao,eles teem mais que fazer do que hackear as milhoes de páginas Webs que dizem o mesmo,que sao como vómitos.

Os verdadeiros DEFENSORES DAS LIBERDADES E DEMOCRATAS sao aqueles que estao diáriamente ano após de ano e em silêncio em empatia com os povos subjugados,pondo em perigo a sua própria integridade física a troco de um IDEAl que eles mesmo cultivaram e sao fiéis.

Desejo a todos um bom ano 2010 e deixemo-nos de preocupar se a PILINHA DO VIZINHO DO LADO É MAIS GRANDE OU MAIS PEQUENA QUE A NOSSA,O IMPORTANTE É SABER FUNCIONAR COM O QUE TEMOS.

domingo, 13 de diciembre de 2009

Quem SAO OS PIRATAS


No dia 10 de Dezembro de 2009 li uma artigo num Jornal Espanhol.Fiquei preplexo com a noticia,e com vontade de pegar numa arma e desatar aos tiros a quem encontrasse pelo caminho.
A noticia era sobre como viviam as tropas destinadas no Índico da coaliçao NAVFOR.
De todas as Naçoes exceptuando a França que tem Bases Militares em Djibouti,estavam hospedados nos melhores e luxuosos hoteis da capital da República de Djibouti,que tem o mesmo nome do País,contrastando o ir e vir de Militares em fato de banho que usufruíam de praias,totalmente exclusivas para turismo e de autênticos Executivos,que a diário aterram na capital e a fazer nao sei que tipos de negócios,mas imagino,pela ironia do Redactor do Jornal,com a miseria em que vive o Povo.
Agora me pergunto!
Que é que se passa neste Planeta?
Que Hipocrisía é esta?
Que Merda se passa aqui?
Quem sao realmente os Piratas?
Somos nós que estamos a sugar os seus recursos,ou eles que tentam sair da miséria em que se encontram enquanto nós continuamos a depositar Lixo Nuclear nas suas Costas e a pescar frente elas nos Caladeiros mais ricos em peixe e nao lhes damos uma unica possibilidade de usufruirem dessa riqueza,porque os submergimos na mais total das pobrezas,incentivada com guerras, com o fim que estamos a ver agora.
Roubar a um povo sem Eira nem Beira,na mais total anarquia que só tenta sobreviver e o único meio que teem é o do terror para mostrar o seu desacordo,sobre o destino que lhes espera.
MORRER DE FOME.